nieuwsoverzicht
13 november 2012
Op zoek naar verhalenvertellers uit Schagen, Zijpe en Harenkarspel
Bijzondere verhalen te vertellen en te beluisteren in Op verhaal komen in…..
Wie kent mooie verhalen over Schagen, Zijpe en Harenkarspel? Door de fusie op 1 januari 2013 worden 25 dorpen op papier 1 gemeente. Kent u een bijzonder verhaal over deze dorpen en wilt u dat delen met dorps- en stadsgenoten? Kom dan naar de twee verhalenweekenden begin december van intense verhalenvoorstellingen op zes bijzondere locaties in de regio.
Wie kent mooie verhalen over Schagen, Zijpe en Harenkarspel? Door de fusie op 1 januari 2013 worden 25 dorpen op papier 1 gemeente. Kent u een bijzonder verhaal over deze dorpen en wilt u dat delen met dorps- en stadsgenoten? Kom dan naar de twee verhalenweekenden begin december van intense verhalenvoorstellingen op zes bijzondere locaties in de regio.
1 oktober 2012
Posters gespot?
Door de hele regio van Hollands Kroon staan driehoeksborden met de aankondiging van de Culturele Uitmarkt. Maak een foto van uzelf bij een poster van Culturele Uitmarkt en stuur deze op naar geertjevanemmerik@cultuurcompagnie.nl. U komt op de site te staan en de eerste 10 inzenders krijgen een kopje koffie op 6 of 7 oktober bij de Culturele Uitmarkt.
11 september 2012
Presentatie culturele leven Hollands Kroon
Kom luisteren, kijken en proeven naar het moois dat Hollands Kroon te bieden heeft. In het weekend van 6 en 7 oktober barst in het voormalige gemeentehuis in Wieringerwerf een culturele uitmarkt los met streekgerechten, verhalen, live muziek, dans, theater en zang, film, lezingen, tentoonstellingen en een debat.
Zo’n 30 verenigingen, instellingen en ondernemers uit de nieuwe gemeente Hollands Kroon presenteren zich op de Culturele Uitmarkt Hollands Kroonjuweel op Loggersplein 1, 1771 CE in Wieringerwerf. Het programma op beide dagen loopt van 12.00 tot 17.00 uur. Meer informatie is te vinden op www.kroongetuigen.nl, met vanaf 20 september het definitieve programma.
Cultuurcompagnie Noord-Holland organiseert de Culturele Uitmarkt Hollands Kroonjuweel in opdracht van de provincie Noord-Holland en de gemeente Hollands kroon als vervolg op de succesvolle verhalenserie Kroongetuigen
Zo’n 30 verenigingen, instellingen en ondernemers uit de nieuwe gemeente Hollands Kroon presenteren zich op de Culturele Uitmarkt Hollands Kroonjuweel op Loggersplein 1, 1771 CE in Wieringerwerf. Het programma op beide dagen loopt van 12.00 tot 17.00 uur. Meer informatie is te vinden op www.kroongetuigen.nl, met vanaf 20 september het definitieve programma.
Cultuurcompagnie Noord-Holland organiseert de Culturele Uitmarkt Hollands Kroonjuweel in opdracht van de provincie Noord-Holland en de gemeente Hollands kroon als vervolg op de succesvolle verhalenserie Kroongetuigen
12 juni 2012
Terugblik Kroongetuigen 9 juni in 't Veld
Acht verhalenvertellers gaven met hun verhalen een mooi beeld van de dorpsgemeenschappen in ’t Veld, Zijdewind en Moerbeek.
Theo Vertelman beet het spits af en vertelde over de musical die enkele jaren eerder was opgevoerd ter gelegenheid van de jubilerende Martinus parochie. Een scène uit deze musical werd nagespeeld met behulp van vier medespelers.
Mevrouw Groen vertelde over het leven op de boerderij en het café De Vriendschap. Annelien Kranenburg en Marjolein Kramer gaven een beeld van het dorpsleven in Moerboek vroeger en nu. In het gemeenschapsleven van Moerbeek speelt de kermis een belangrijke rol. Jan Kramer liet het verleden van Zijdewind herleven op een wijze zoals alleen Westfriezen dat kunnen.
De middag werd afgesloten met mooie verhalen over het agrarisch bedrijf van haar familie door Anja de Boer en over de winkel van zijn vader door Jan Jong.
Zo’n 45 dorpsbewoners kwamen naar de verhalen luisteren. Ook deze keer was het gemeentebestuur vertegenwoordigd, nu door Theo Meskers.
Reacties van luisteraars:
'Heel interessant om al die verhalen te horen! En ook zo herkenbaar en geweldig. We hebben genoten. 'N groot compliment aan alle sprekers en spreeksters, geweldig!'
Annie Groen-Blom
'Jan Kramer had een geweldig verhaal over Zijdewind. Dat deed hij op zijn eigen manier van vertellen met veel humor.'
Jan J. Jong
Foto's Kroongetuigen 't Veld door Kenneth Stamp
Theo Vertelman beet het spits af en vertelde over de musical die enkele jaren eerder was opgevoerd ter gelegenheid van de jubilerende Martinus parochie. Een scène uit deze musical werd nagespeeld met behulp van vier medespelers.
Mevrouw Groen vertelde over het leven op de boerderij en het café De Vriendschap. Annelien Kranenburg en Marjolein Kramer gaven een beeld van het dorpsleven in Moerboek vroeger en nu. In het gemeenschapsleven van Moerbeek speelt de kermis een belangrijke rol. Jan Kramer liet het verleden van Zijdewind herleven op een wijze zoals alleen Westfriezen dat kunnen.
De middag werd afgesloten met mooie verhalen over het agrarisch bedrijf van haar familie door Anja de Boer en over de winkel van zijn vader door Jan Jong.
Zo’n 45 dorpsbewoners kwamen naar de verhalen luisteren. Ook deze keer was het gemeentebestuur vertegenwoordigd, nu door Theo Meskers.
Reacties van luisteraars:
'Heel interessant om al die verhalen te horen! En ook zo herkenbaar en geweldig. We hebben genoten. 'N groot compliment aan alle sprekers en spreeksters, geweldig!'
Annie Groen-Blom
'Jan Kramer had een geweldig verhaal over Zijdewind. Dat deed hij op zijn eigen manier van vertellen met veel humor.'
Jan J. Jong
Foto's Kroongetuigen 't Veld door Kenneth Stamp
4 juni 2012
Terugblik Kroongetuigen 2 juni Kolhorn
Zaterdag 2 juni deed het verhalenproject Kroongetuigen Kolhorn aan. In de mooie intieme Laurenskerk zijn 8 verhalenvertellers op zoek naar de identiteit van hun gemeenschap. Ze leggen daarbij een verbinding tussen verleden, heden en toekomst. Meer dan 70 mensen publiek uit de kop van Noord Holland luisteren ademloos toe.
Het spits wordt afgebeten door archeoloog Frans Diederik. Hij vertelt over de vondst van aardewerk rond Kolhorn. Het aardewerk dateert uit het stenentijdperk 3000 voor Christus. Het leidt tot enig ontzag als Frans een bijzondere zwarte aardewerk scherf van 3000 voor christus elegant uit zijn borstzak tovert. Iedereen wordt zich bewust van het feit dat het land waarop wordt geleefd oud en mogelijk nog ouder is. Er volgen meer spannende zaken: de vondst van de reuzenbotten in zee rond 1772 en de weg van tufsteen die op de zeebodem werd gevonden.
Na het graven in de verre geschiedenis volgen er meer hedendaagse aardse zaken door de andere vertellers. De verhalen zijn zeer divers en de schoonheid van het dorp is bijna altijd inzet. Na de trots op het dorp volgt de gedeelde zorg voor de vergrijzing , de krimp, verdwijnen van culturele infrastructuur en de middenstand.
Piet Tromp schets als nieuwkomer zijn nog prille bestaan in Kolhorn. Toch eindigt hij zijn verhaal als gedreven voorzitter van de dorpsraad met zoveel verve dat je denkt te maken te hebben met een geboren Kolhorner. Zijn missie als voorzitter van de dorpsraad is om Kolhorn te behoeden vor een slapend bestaan. Hij onderzoekt de groeimogelijkheden van Kolhorn in samenspraak met architecten en planologen.
Bep Engel vertelt over haar komst naar Kolhorn als schooljuf meer dan 55 jaar geleden. Zij tekent met haar woorden personages die zij in die 55 jaar heeft ontmoet, veel gegrinnik en herkenning in de zaal . Daarnaast schets ze het dorp anno 1955: 4 kruideniers, 3 bakkers, 1 slager en nog veel meer middenstand. Dat staat in schril contrast met nu.
Anton van de Kreeke vertelt hoe hij vroeger als kind vanuit Zeeland in Kolhorn neerstrijkt. Als Zeeuwse jongen verlangt hij naar de zee . Hij loopt in dat verlangen over het land naar de dijk. Klimt de dijk op in de hoop de zee te zien . En hoe groot is zijn verbazing als hij op de dijk geen zee ziet maar de zeebodem van de woeste en ledige Wieringermeer. Ook heeft meneer van de Kreeke een eigen website.
Betty Goedhart vertelt over haar verbondenheid met Kolhorn vanwege het landschap en de molen die er ooit was. Zij komt door het landschap van Kolhorn terug in een persoonlijke geschiedenis. Als kind woonde zij in een molen en dat was een hele mooie periode in het leven.
Willem Messchaert neemt ons mee in een verhaal over het belang van dijken. Hij laat ons in verbeelding de laatste zwaaiende ansjovis zien die Kolhorn verlaat. Dat gebeurt nadat de Afsluitdijk is gedicht om ons te beschermen tegen het wassende water. De essentie van zijn verhaal: zorg voor de dijken, om ‘Kolhorn’ tot in het einde der tijden te beschermen.
Frans Schepers en Lies Hoogland eindigen de middag. Lies met een lofzang op Haringhuizen met de kanttekening dat er te hard gereden wordt in het dorp. Frans met een mooi verhaal over zijn altijd en eeuwige verlangen naar de zee. Hoe in zijn hele leven dat verlangen naar de stilte, de sterren, de golfslag, de donkerte een terugkerend motief is ondanks. Hij geeft dat als landrot vorm in zijn liefde voor de Jol de KH 44 van het varend erfgoed Kolhorn. Hij nodigt 10 mensen uit het publiek uit om in de KH44 plaats te nemen. De gelukkige winnaars stappen vanuit de mooie Laurenskerk in de Jol bij de haven en daar maakt hij de verhalenmiddag op het water in stijl af. Op de website van Stichting Varend Erfgoed is meer informatie te vinden over de KH44.
En wij die niet gewonnen hebben blijven achter in de kerk, met het gastenboek . En het gastenboek is een rijke troost, een kleine greep uit de reacties:
'Ik wil ook wel mijn verhaal vertellen over Kolhorn' Pip van Dijk 7 jaar
'Wat een leuke middag met heel diverse verhalen. De geschiedenis kwam tot leven en ook het heden werd niet vergeten. Bedankt!' Margreet Schepers
'Kolhorn op de hoek van gister naar morgen ook vandaag' Anoniem
'Mooie verhalen, Echt genoten en ook nog wat bijgeleerd!!' Ria Joor
'Ik vond de verhalen erg boeiend' Janna Voger Siepes
Het spits wordt afgebeten door archeoloog Frans Diederik. Hij vertelt over de vondst van aardewerk rond Kolhorn. Het aardewerk dateert uit het stenentijdperk 3000 voor Christus. Het leidt tot enig ontzag als Frans een bijzondere zwarte aardewerk scherf van 3000 voor christus elegant uit zijn borstzak tovert. Iedereen wordt zich bewust van het feit dat het land waarop wordt geleefd oud en mogelijk nog ouder is. Er volgen meer spannende zaken: de vondst van de reuzenbotten in zee rond 1772 en de weg van tufsteen die op de zeebodem werd gevonden.
Na het graven in de verre geschiedenis volgen er meer hedendaagse aardse zaken door de andere vertellers. De verhalen zijn zeer divers en de schoonheid van het dorp is bijna altijd inzet. Na de trots op het dorp volgt de gedeelde zorg voor de vergrijzing , de krimp, verdwijnen van culturele infrastructuur en de middenstand.
Piet Tromp schets als nieuwkomer zijn nog prille bestaan in Kolhorn. Toch eindigt hij zijn verhaal als gedreven voorzitter van de dorpsraad met zoveel verve dat je denkt te maken te hebben met een geboren Kolhorner. Zijn missie als voorzitter van de dorpsraad is om Kolhorn te behoeden vor een slapend bestaan. Hij onderzoekt de groeimogelijkheden van Kolhorn in samenspraak met architecten en planologen.
Bep Engel vertelt over haar komst naar Kolhorn als schooljuf meer dan 55 jaar geleden. Zij tekent met haar woorden personages die zij in die 55 jaar heeft ontmoet, veel gegrinnik en herkenning in de zaal . Daarnaast schets ze het dorp anno 1955: 4 kruideniers, 3 bakkers, 1 slager en nog veel meer middenstand. Dat staat in schril contrast met nu.
Anton van de Kreeke vertelt hoe hij vroeger als kind vanuit Zeeland in Kolhorn neerstrijkt. Als Zeeuwse jongen verlangt hij naar de zee . Hij loopt in dat verlangen over het land naar de dijk. Klimt de dijk op in de hoop de zee te zien . En hoe groot is zijn verbazing als hij op de dijk geen zee ziet maar de zeebodem van de woeste en ledige Wieringermeer. Ook heeft meneer van de Kreeke een eigen website.
Betty Goedhart vertelt over haar verbondenheid met Kolhorn vanwege het landschap en de molen die er ooit was. Zij komt door het landschap van Kolhorn terug in een persoonlijke geschiedenis. Als kind woonde zij in een molen en dat was een hele mooie periode in het leven.
Willem Messchaert neemt ons mee in een verhaal over het belang van dijken. Hij laat ons in verbeelding de laatste zwaaiende ansjovis zien die Kolhorn verlaat. Dat gebeurt nadat de Afsluitdijk is gedicht om ons te beschermen tegen het wassende water. De essentie van zijn verhaal: zorg voor de dijken, om ‘Kolhorn’ tot in het einde der tijden te beschermen.
Frans Schepers en Lies Hoogland eindigen de middag. Lies met een lofzang op Haringhuizen met de kanttekening dat er te hard gereden wordt in het dorp. Frans met een mooi verhaal over zijn altijd en eeuwige verlangen naar de zee. Hoe in zijn hele leven dat verlangen naar de stilte, de sterren, de golfslag, de donkerte een terugkerend motief is ondanks. Hij geeft dat als landrot vorm in zijn liefde voor de Jol de KH 44 van het varend erfgoed Kolhorn. Hij nodigt 10 mensen uit het publiek uit om in de KH44 plaats te nemen. De gelukkige winnaars stappen vanuit de mooie Laurenskerk in de Jol bij de haven en daar maakt hij de verhalenmiddag op het water in stijl af. Op de website van Stichting Varend Erfgoed is meer informatie te vinden over de KH44.
En wij die niet gewonnen hebben blijven achter in de kerk, met het gastenboek . En het gastenboek is een rijke troost, een kleine greep uit de reacties:
'Ik wil ook wel mijn verhaal vertellen over Kolhorn' Pip van Dijk 7 jaar
'Wat een leuke middag met heel diverse verhalen. De geschiedenis kwam tot leven en ook het heden werd niet vergeten. Bedankt!' Margreet Schepers
'Kolhorn op de hoek van gister naar morgen ook vandaag' Anoniem
'Mooie verhalen, Echt genoten en ook nog wat bijgeleerd!!' Ria Joor
'Ik vond de verhalen erg boeiend' Janna Voger Siepes
21 mei 2012
Terugblik Kroongetuigen 19 mei Den Oever
Afgelopen zaterdag 19 mei verzamelden 8 verhalenvertellers met gemiddeld zo’n 55 toehoorders zich in de Kapel in Den Oever. Een bijzondere middag met ontroerende persoonlijke verhalen van ’jonge’ en ‘oude’ Wieringers die tot veel gedeelde herinneringen leiden tussen publiek en vertellers.
De acht verhalenvertellers namen plaats in de stoel. Zij werden uitgedaagd om een bijzonder persoonlijk verhaal in relatie tot Wieringen te delen met de andere bewoners van Hollands Kroon. Na afloop was iedereen het er over eens: de verhalen waren zeer eigen en Wieringers zijn bijzondere mensen. Veel van de vertellingen op 19 mei gaan over het belang en de verbondenheid van Wieringen met de zee en de visserij. Hoe dat in het verleden leidde tot bloei en de natuur daar toch altijd weer de hand in heeft. Hoe je geld verdient met het vissen op garnalen en paling. En het gaat over het heden. Hoe de visserij leidt tot een onzekere toekomst, door wetgeving, door lage prijzen voor de vis en door een (onterecht) negatief imago.
We horen de schoonheid van het Wierings dialect dat nog volop gesproken wordt tijdens de verhalen, door zowel jong als oud. En door alle verhalen heen klinkt de verbondenheid, tolerantie en de gemeenschapzin in kermis, flora en visserijdagen. En altijd weer in relatie met ‘het clubhuis’ Tante Pietje.
Wat opvalt, is dat de oude en de jonge garde spreekt over hoe fijn het is om op te groeien op Wieringen omdat de sociale controle vruchtbaar is. Kortom: Al die persoonlijke ‘kleine’ verhalen werden in de loop van de middag in de Kapel in Den Oever een groot verhaal over Wieringen. Een gemeenschap met zorg voor elkaar.
Reacties van luisteraars:
' Mooi initiatief. Herinneringen voor het nageslacht.'
Theo Meskers, wethouders Hollands Kroon
'Een trotste moeder (moeder van Silvan Wiersma) heeft genoten.'
'Wat een goede middag. Wat mooi om de verhalenvertellers zo eerlijk te zien. Wat goed dat ook de jonge generatie zo persoonlijk kan vertellen.'
Lyda Thijssen, Kreileroord
'Erg leuk kom volgende keer weer.'
Nico en Marianne Weel
'Wel zenuwachtig , maar heel leuk.'
Cees de Boer, verhalenverteller
De acht verhalenvertellers namen plaats in de stoel. Zij werden uitgedaagd om een bijzonder persoonlijk verhaal in relatie tot Wieringen te delen met de andere bewoners van Hollands Kroon. Na afloop was iedereen het er over eens: de verhalen waren zeer eigen en Wieringers zijn bijzondere mensen. Veel van de vertellingen op 19 mei gaan over het belang en de verbondenheid van Wieringen met de zee en de visserij. Hoe dat in het verleden leidde tot bloei en de natuur daar toch altijd weer de hand in heeft. Hoe je geld verdient met het vissen op garnalen en paling. En het gaat over het heden. Hoe de visserij leidt tot een onzekere toekomst, door wetgeving, door lage prijzen voor de vis en door een (onterecht) negatief imago.
We horen de schoonheid van het Wierings dialect dat nog volop gesproken wordt tijdens de verhalen, door zowel jong als oud. En door alle verhalen heen klinkt de verbondenheid, tolerantie en de gemeenschapzin in kermis, flora en visserijdagen. En altijd weer in relatie met ‘het clubhuis’ Tante Pietje.
Wat opvalt, is dat de oude en de jonge garde spreekt over hoe fijn het is om op te groeien op Wieringen omdat de sociale controle vruchtbaar is. Kortom: Al die persoonlijke ‘kleine’ verhalen werden in de loop van de middag in de Kapel in Den Oever een groot verhaal over Wieringen. Een gemeenschap met zorg voor elkaar.
Reacties van luisteraars:
' Mooi initiatief. Herinneringen voor het nageslacht.'
Theo Meskers, wethouders Hollands Kroon
'Een trotste moeder (moeder van Silvan Wiersma) heeft genoten.'
'Wat een goede middag. Wat mooi om de verhalenvertellers zo eerlijk te zien. Wat goed dat ook de jonge generatie zo persoonlijk kan vertellen.'
Lyda Thijssen, Kreileroord
'Erg leuk kom volgende keer weer.'
Nico en Marianne Weel
'Wel zenuwachtig , maar heel leuk.'
Cees de Boer, verhalenverteller
